Fâtiha Sûresi, Kur'an-ı Kerim'in ilk sûresi olup, 7 âyetten oluşur. "Ümmü'l-Kitâb" (Kitabın Anası) ve "Es-Seb'ul Mesânî" (Tekrarlanan Yedi) gibi isimlerle de anılır. Namazlarda her rekâtta okunması farz olan bu sûre, Allah'a hamd ve övgüyle başlar, O'nun rahmet ve merhametini vurgular. Ayrıca, yalnızca Allah'a ibadet edilmesi ve yalnızca O'ndan yardım dilenmesi gerektiğini ifade eder. Sûrenin sonunda, doğru yola iletilme ve sapkınlıktan korunma dileği yer alır.

Diyanet İşleri Başkanlığı'na göre, Fâtiha Sûresi'nin anlamı şu şekildedir:

"Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adıyla. Hamd, âlemlerin Rabbi, Rahmân ve Rahîm, din gününün sahibi Allah'a mahsustur. Yalnız sana ibadet eder ve yalnız senden yardım dileriz. Bizi doğru yola ilet; nimet verdiklerinin yoluna, gazaba uğrayanların ve sapmışların yoluna değil."

Bu sûre, Allah'a olan bağlılığı, O'na yönelmeyi ve O'ndan yardım dilemeyi öğretir. Aynı zamanda, insanın doğru yolda kalma arzusunu ve sapkınlıktan korunma isteğini dile getirir. Fâtiha Sûresi, Müslümanların günlük ibadetlerinde sıkça okudukları ve manevi hayatlarında önemli bir yere sahip olan bir duadır.

Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı